Ορίζω τον ορίζοντα

Ορίζω τον ορίζοντα

Ορίζω τον ορίζοντα π’ αγναντεύω

ορίζω την γη που την πατώ

με τα αστέρια ξυπνώ και κοιμάμαι

δεν μπορώ πουθενά να κρυφτώ

Να αισθάνομαι λεύτερος θέλω

δίχως όρια τείχη , πατρίδα

να αισθάνομαι ξάστερος θέλω

και με ήλιου παντέχω , αχτίδα

Ορίζω την ανατολή και δύση

να ορίσω και το τέλος που θαρθεί

και μ’ «εν τούτω νίκα» τους εχθρούς

το πολιορκημένο κάστρο θα παρθεί

Της αλήθειας η σιωπή

ΣΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΑ ΦΙΡΜΑΝΙΑ

Γλυκειά προσευχή

Κοιμήθηκε το όνειρο

Κοιμήθηκε το όνειρο

Κοιμήθηκε το όνειρο στην αγκαλιά μου

και εγώ το χάιδευα

του ‘ταζα ουρανούς κι αστέρια

θηρεύοντας  του κόσμου τ’ αγρίμια

Ξημέρωσε η θάλασσα στα πόδια μου

και μ’ άγγιζε  δειλά

και με ταξίδευε σε μέρη που δεν είδα

πάρα μόνο στους πόθους μου

Βασίλεψε η αγάπη στο σώμα μου

και με ζάλιζε γοργά

κορμί φιλί , ταξιδεμένο

αναπολώ τις θύμησες

Μια πατρίδα να χαίρομαι

Μια πατρίδα να χαίρομαι

Μια πατρίδα να χαίρομαι

στο σκίρτημα  φιλιού

αγναντεύοντας την  θάλασσα

Μια πατρίδα να χαίρομαι

σε  απανεμιά των βράχων

στο φίλεμα της άνοιξης

Πατρίδα μου …πόσα  με χάρισες

Πατρίδα …..σου χρωστάω μια ζωή

Μια πατρίδα να χαίρομαι

με συντροφιά τους γλάρους

στ’ απέραντο γαλάζιο  του Αιγαίου

Μια πατρίδα να τραγουδάω

με ποίηση του Ελύτη

περπατάω στις κορφές , λεύτερος

ΜΕ ΤΗΣ ΑΛΛΟΝΗΣΟΣ ΤΟ ΘΑ.mpg